SakdarPort
นิทานอีสป กากับเหยือกน้ำ พร้อมข้อคิดสอนใจ

ผู้เขียน - ศักดา สุขขวัญ
เผยแพร่เมื่อ - 24 สิงหาคม 2564 แก้ไขเมื่อ - 24 สิงหาคม 2564

ณ ป่าแห่งหนึ่ง ในฤดูร้อนที่มีอากาศร้อนอบอ้าว ทำให้แม่น้ำ ลำธารแห้งขอด ไม่มีน้ำแม้แต่หยดเดียว ในขณะเดียวกันก็มีกาตัวหนึ่งบินหาน้ำดื่มด้วยความหิวกระหาย แต่หาเท่าไรก็หาไม่เจอ จนมันเริ่มเหนื่อยและหมดแรงลงเรื่อย ๆ

"น้ำหายไปไหนหมด ข้ากระหายน้ำเหลือเกิน แฮ่ก แฮ่ก" เจ้ากากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยหอบ

ทันใดนั้นเองสายตาของเจ้ากาก็เหลือบไปเห็นเหยือกน้ำขนาดใหญ่ใบหนึ่งตั้งอยู่ที่หน้าบ้านของชาวนา มันจึงรีบบินไปดูด้วยความดีใจ แล้วค่อย ๆ ใช้ตาข้างหนึ่งส่องลงไปดูผ่านปากเหยือก แต่ทว่ามีน้ำเหลือเพียงก้นเหยือกเท่านั้น ทำให้เจ้ากาไม่สามารถเอาจะงอยปากของมันลงไปกินน้ำได้

"เฮ้อ... มีน้ำเหลือเพียงก้นเหยือกแบบนี้ แล้วข้าจะกินอย่างไรละเนี่ย" เจ้ากาถอนหายใจพร้อมบ่นพึมพัมกับตัวเองเบา ๆ

ในระหว่างที่เจ้ากากำลังคิดหาวิธีที่จะกินน้ำในเหยือกอยู่นั้น สายตาของมันก็หันไปเห็นก้อนหินเล็ก ๆ ที่อยู่ตามพื้น จึงทำให้เจ้ากาคิดแผนการดี ๆ ขึ้นมาได้

"ข้าคิดออกแล้ว ลองคาบก้อนหินเล็ก ๆ พวกนี้ใส่ลงในเหยือกดีกว่า เผื่อระดับน้ำจะสูงขึ้นมาจนข้าสามารถกินน้ำที่อยู่ก้นเหยือกได้" เจ้ากาคิดแผนการในใจ

จากนั้นมันจึงเริ่มใช้ปากคาบก้อนหินเล็ก ๆ มาใส่ลงไปในเหยือกน้ำอย่างใจเย็น ยิ่งเจ้ากาใส่หินมากเท่าไรน้ำในเหยือกก็ค่อย ๆ สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดระดับน้ำก็สูงขึ้นมาถึงปากเหยือก ทำให้เจ้ากาสามารถใช้จะงอยปากดื่มน้ำได้อย่างง่ายดาย

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : จงแก้ไขปัญหาด้วยความพยายามและปัญญาอันชาญฉลาด แล้วจะค้นพบหนทางแห่งความสำเร็จ ดังสุภาษิตไทยที่ว่า "ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น"

ผู้แต่ง : อีสป
ที่มา : นิทานอีสปสอนใจ

จำนวนการเข้าชม 57 ครั้ง